foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

October 2019
S M T W T F S
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

645511
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
4408
4809
13932
604698
58938
96297
645511

Your IP: 35.175.191.168
2019-10-15 22:24

นิทานน้ำใจ207

 

หัวอกพ่อแม่

ที่เมืองจีน ตอนเช้าวันหนึ่งในฤดูหนาว หิมะจากท้องฟ้าโปรยลงมา ขณะที่ฉันยืนรอรถเมล์เที่ยวเช้าอยู่บนถนน ที่ทั้งมืดและหนาวเย็น

ห่างออกไปไม่ไกลนัก มีตายายคู่หนึ่งกำลังยืนรอรถอยู่ บนตัวของสองตายายมีเศษหิมะที่ปลิวร่วงลงมาทับจนหนา ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะยืนอยู่ตรงนั้นนานแล้ว

ในที่สุดรถเมล์เที่ยวเช้าก็มาถึง คนขับกดแตรเสียงดัง ขับรถอย่างเร็วผ่านสองตายาย มาจอดตรงหน้าของฉัน

พอฉันขึ้นรถมาได้ คนขับก็รีบออกรถทันที ทิ้งให้สองตายายยืนตากหิมะอยู่อย่างนั้น

ฉันโกรธมากจนต้องตะโกนถามว่า

“แกไม่เห็นคนแก่สองคนนั้นหรือไง?

คนขับวัยหนุ่มตอบว่า “วันนี้เป็นวันแรกที่ผมทำงาน สองคนนั่นเป็นพ่อกับแม่ของผม ท่านอยากมาดูผมทำงานเป็นครั้งแรก”

(จากหสพ.จงกว๋อเจียนเป้า,ผู้ประพันธ์ เจิ้นซิ่วฟัง, 14 มิถุนายน คศ. 2005)

 

ที่มา http://chinese2u.blogspot.com/2010/03/blog-post_08.html?m=1

 

     ดาวน์โหลดนิทานPDF