foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

December 2019
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

843537
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
2058
3530
15193
804041
39496
108722
843537

Your IP: 3.231.229.89
2019-12-12 12:02

นิทานน้ำใจ055.

cd นกยางกับปลา

             ว่าด้วยความฉลาดแกมโกงใช้ปัญญาหลอกลวงผู้อื่นกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว. ณ หนองน้ำกลางป่าแห่งหนึ่ง เป็นที่อาศัยของปลาเป็นจำนวนมาก คราวหนึ่งในฤดูแล้ง น้ำในหนองได้งวดลงมากกว่าทุกปี มีนกยางตัวหนึ่งบินผ่านหนองน้ำนั้น เห็นปลาก็เกิดความอยากจะกินปลาเหล่านั้น จึงร่อนลงไปริมหนอง แล้วแกล้งทำอุบายยืนจับเจ่าตีหน้าเศร้าอยู่ปลาทั้งหลายสงสัยในอาการของนกยางจึงถาม นกยางตอบเรียบๆ ว่าตนสงสารพวกปลาที่กำลังจะตายเพราะอีกไม่นานน้ำก็แห้งขอด เมื่อนกยางเห็นพวกปลาตกใจ จึงแกล้งทำทีมีเมตตาบอกพวกปลาว่าไม่ไกลจากหนองน้ำนี้มีสระบัวใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง แม้น้ำจะลดลงแต่ก็ไม่มีวันแห้งขอดเหมือนที่นี่ และตนก็อยากจะช่วยชีวิตพวกปลาปลาทั้งหลายต่างดีใจที่จะรอดตาย แต่ยังคิดระแวงว่านกยางจะหลอกจับกิน จึงหันหน้าปรึกษากัน หัวหน้านกยางจึงเสนอให้ส่งตัวแทนเพื่อไปดูสระน้ำ ฝูงปลาคัดเลือกปลาหมอตัวใหญ่เป็นตัวแทนไปพิสูจน์คำพูดของนกยาง ฝ่ายนกยางเมื่อคาบปลาหมอไปถึงสระนั้นแล้ว ก็ปล่อยให้ปลาหมอสำรวจดูจนทั่วสระ แล้วจึงคาบปลานั้นกลับมายังหนองน้ำเดิมครั้นเมื่อกลับมา ปลาหมอจึงบอกว่าสระที่นกยางพูดนั้นมีอยู่จริงๆ ปลาทั้งหลายต่างขอร้องให้นกยางช่วยคาบตนไปปล่อยยังสระใหญ่นั้นนกยางนึกกระหยิ่มใจยิ่งนักที่ฝูงปลาหลงกลตามแผนของตน ว่าแล้วนกยางก็คาบเอาปลาหมอตัวเดิมไปก่อน แต่แทนที่จะปล่อยลงในสระใหญ่ มันกลับบินร่อนลงที่ต้นกุ่มริมสระ เอาปลาสอดเข้าระหว่างกิ่งไม้ แล้วใช้จงอยปากจิกกินเนื้อปลาจนหมด ทิ้งก้างปลาไว้โคนต้นกุ่มนั้นเองครั้นแล้ว นกยางก็บินกลับไปคาบปลาตัวใหม่จากหนองน้ำมากินที่โคนต้นกุ่มอีกทีละตัวๆ จนกระทั่งปลาหมดหนองน้ำ เหลือเพียงปูอยู่ตัวเดียว นกยางจึงใช้อุบายเดิมจะหลอกกินปู ปูนั้นไม่ไว้ใจนกยาง แต่เพราะน้ำในหนองลดลงทุกที จึงยอมไปกับนกยางด้วย โดยเอาก้ามปูหนีบไว้ที่คอนกยางเพื่อกันตกลงมากระแทกพื้นครั้นบินมาถึงสระใหญ่ นกยางก็ไปทางต้นกุ่ม ปูรู้ว่าถูกหลอกจึงใช้ก้ามหนีคอนกยางบังคับให้พาไปยังสระน้ำ นกยางกลัวตายจึงรีบเปลี่ยนเส้นทาง เมื่อร่อนลงจวนถึงพื้น ปูยึดขาลงแตะโคลนริมสระได้ ก็บีบก้ามจนสุดแรงหนีบคอนกยางขาดทันที จากนั้นจึงเดินลงน้ำไป

 

รุกขเทวดาซึ่งสถิตอยู่ที่ต้นกุ่ม เห็นเหตุการณ์เหล่านี้โดยตลอด จึงกล่าวสุภาษิตขึ้นว่า

“บุคคลใดใช้ปัญญาหลอกลวงผู้อื่น ย่อมไม่ได้รับความสุขเป็นนิจ เพราะผู้ใช้ปัญญาหลอกลวงผู้อื่น ย่อมประสบผลบาปกรรมที่ตนทำไว้ เหมือนนกยางถูกปูหนีบคอฉะนั้น”

ข้อคิดจากชาดกเรื่องนี้

๑. คนเราควรพึ่งตนเองให้มากที่สุด อย่าคิดพึ่งผู้อื่น งานใดที่พอฝึกได้พอทำได้ ก็ควรฝึกควรทำเอง

๒. ผู้ที่มากด้วยเล่ห์กล ชอบหลอกลวงคนอื่น สักวันหนึ่งจะถูกเขาซ้อนกลให้บ้าง

๓. บุคคลใดคิดชั่ว ทำชั่ว ย่อมได้รับผลชั่วตอบสนองอย่างแน่นอน

ที่มา https://youtu.be/Kcc8davso7Y

ดาวน์โหลด นิทานPDF