foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

October 2019
S M T W T F S
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

666911
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
3266
3375
6641
631579
80338
96297
666911

Your IP: 100.24.122.228
2019-10-21 21:04

นิทานน้ำใจ241

 

bru ภูเขาทองคำกับเมล็ดข้าว

มีภูเขาใหญ่ลูกหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยทองคำและสิ่งมีค่ามากมาย ใครๆเรียกภูเขานี้ว่าภูเขาทองคำ ซึ่งสามารถเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ เพื่อจะหาสถานที่ที่ดีและผู้คนมีคุณธรรมมากเพียงพอหากภูเขาลูกนี้ไปหยุดนิ่งที่เมืองใด เมืองนั้นก็จะร่ำรวยมั่งคั่งขึ้นมาทันที

ภูเขาทองคำล่องไปตามท้องทะเลจนเห็นหมู่บ้านเล็กๆ ริมน้ำแห่งหนึ่งตั้งอยู่บนฝั่งด้านตะวันออกเฉียงใต้     

                   ภูเขาทองคำได้เห็นความมีชีวิตชีวาของผู้คนที่นี่ ผู้ชายทำงานอย่างหนัก และผู้หญิงที่เป็นแม่ก็ให้นมลูกน้อยอย่างดี ทุกคนดูเป็นคนดี มีคุณธรรม ภูเขาทองคำคิดว่าคนที่นี่สมควรจะได้เป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติยิ่งนัก จึงค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ ๆ

          ขณะที่กำลังจะถึงฝั่ง ภูเขาทองคำก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังขึ้นมา มองลงไปเห็นเมล็ดข้าวเล็ก ๆ เมล็ดหนึ่งที่ลอยอยู่บนน้ำกำลังร้องไห้อย่างหนัก

          เมล็ดข้าวแสนเศร้าบอกกับภูเขาทองคำว่า “ฉันเกิดมาเพื่อให้คนกิน แต่คนที่นี่กลับทิ้งฉันลงน้ำ” เมื่อภูเขาทองคำได้ฟังเรื่องราวนั้นก็โกรธมากและพูดว่า “เราควรให้เกียรติกัน ใครก็ตามที่ไม่ให้เกียรติ ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งเล็ก ๆ อย่างที่ชาวบ้านทำกับเธอ ก็ไม่สมควรได้รับความมั่งคั่งที่ฉันตั้งใจให้เช่นกัน!”

          ทันใดนั้น ลม ฝน และพายุแรงก็เกิดขึ้น พัดทุกสิ่งที่ขวางหน้ารวมถึงแผ่นดินริมน้ำจนหายวับไป! ภูเขาทองคำรับเมล็ดข้าวมาเป็นส่วนหนึ่งของตน แล้วเคลื่อนตัวจากหมู่บ้านนั้นไป

          จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น ทำให้ชาวบ้านริมน้ำที่นั่นได้รับความเดือดร้อนอย่างหนัก ต้องสร้างหมู่บ้านกลางน้ำเป็นที่อาศัย นับตั้งแต่นั้นมาไม่มีใครได้พบเห็นภูเขาทองคำอีกเลย.

ที่มา Brunei’s Folklore: The Golden Mountain and the Weeping Rice     

ดาวน์โหลด นิทานPDF