foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

September 2018
S M T W T F S
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

162335
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
562
678
3681
155130
10278
10819
162335

Your IP: 54.162.239.233
2018-09-19 23:03

นิทานน้ำใจไมตรี 107

สายเกินไป”

            ต้นไม้แก่ ขอฝนจากเมฆก้อนน้อย เมฆก้อนน้อยตอบเพียงว่า น้ำฝนมีอยู่น้อย กลัวว่ามันคงจะไม่พอให้ต้นไม้แก่ได้ชื่นใจวันต่อมา... เมฆก้อนน้อยก็ยังคงบอกเช่นเดิม มันน้อยไป  จึงไม่พร้อมที่จะให้...!!! เมฆก้อนน้อยจึงเดินทาง และพยายามสะสมฝนเพื่อที่จะให้มันมากพอ...!!! พอที่จะทำให้ต้นไม้แก่ได้ชื่นใจเมื่อมีปริมาณมากพอ  เมฆน้อยจึงกลับมา...แต่สิ่งที่พบข้างหน้า มีเพียงซากต้นไม้แก่ที่ตายแล้ว...!!!เมฆน้อยได้แต่ร้องไห้ แล้วถามว่า...ทำไม ความพยายามของฉันไม่มีค่าเลยเหรอ...!?!

          ชายหนุ่มที่นั่งใต้ต้นไม้  จึงได้แหงนหน้า........แล้วบอกเมฆน้อยไปว่า...* การที่เราจะให้อะไร แก่ใครสักคนที่เรารัก...มันไม่ต้องรอให้มากพอ หรือรอความพร้อมอะไรหรอกให้เท่าที่มี.....ก็ทำให้คนรับชื่นหัวใจได้..... ความพยายามเป็นสิ่งที่ดี แต่มันก็มีเวลาเป็นเงื่อนไข !!!อย่าไปรอให้รวย !!!  ถึงจะทำอะไรให้คนที่เรารักอย่าไปรอให้พร้อม !!!   ถึงจะทำอะไรให้คนที่เรารักเพราะคนที่เรารัก...........อาจไม่มีเวลามากพอที่รอเรา !!! *แล้วก่อนที่ต้นไม้แก่จะจากไป   เขาฝากบอกเธอไว้ว่า   ถ้าเห็นเธอผ่านมา ให้บอกเธอว่า..เขารักเธอเมฆน้อยได้แต่หลั่งน้ำตา ออกมาเป็นเม็ดฝนอย่างไม่ขาดสาย..ให้กับต้นไม้ที่ไม่มีวันแตกใบให้ได้เห็นอีกต่อไป..ตลอดกาล !!!บทความนี้เขียนขึ้นโดย    จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง  ที่สหรัฐอเมริกา เขาเขียนขึ้นใน    วันที่ 11 กันยายน  2001(ตึกเวิรด์เทรดถล่ม)หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย..!!!.ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ !!!ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น แต่ความอดกลั้นน้อยลง...!!!เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ ครอบครัวเรากลับเล็กลง...!!!เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง...!!!เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น...!!!เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า.................

        บทความนี้เขียนขึ้นโดย    จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง  ที่สหรัฐอเมริกา เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน  2001(ตึกเวิรด์เทรดถล่ม)หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย..!!!.ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ !!!ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น แต่ความอดกลั้นน้อยลง...!!!เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ ครอบครัวเรากลับเล็กลง...!!!เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง...!!!เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น...!!!เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า.................แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น...!!!

          เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง...!!!เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง...!!!เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพแย่ลง...!!!ทุกวันนี้ ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น

         ดังนั้นจากนี้ไปขอให้พวกเรา... อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อใช้โอกาสพิเศษ...!!! เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือโอกาสที่พิเศษสุดแล้ว...!!! จงแสวงหา...การหยั่งรู้ !!! จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่โดยไม่ใส่ใจกับความอยาก จงใช้เวลากับครอบครัวเพื่อนฝูง คนที่รักให้มากขึ้น กินอาหารให้อร่อย.......ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไปชีวิตคือ โซ่ห่วงของนาที แห่งความสุข ไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด...!!!เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย

          น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้เอาคำพูดที่ว่า "สักวันหนึ่ง..." ออกไปเสียจากพจนานุกรมบอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้น แค่ไหน !อย่าผลัดวันประกันพรุ่งที่จะทำอะไรก็ตาม ที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น

นิทานเรื่องนี้ส่งต่อกันมาทางไลน์ 
ผ่านคุณอำนวย จั่นเงิน

 ดาวน์โหลดนิทาน PDF