foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

October 2019
S M T W T F S
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

645167
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
4064
4809
13588
604698
58594
96297
645167

Your IP: 35.175.191.168
2019-10-15 20:58

นิทานน้ำใจไมตรี 106

ลาอยากร้องเพลง

          จักจั่นมักจะร้องเพลงที่ไพเราะกันอยู่ตลอดเวลาลาจึงเอ่ยถามจักจั่นขึ้นมาว่า“เพื่อนเอ๋ย เจ้ากินสิ่งใดกันหรือ จึงได้มีเสียงที่ไพเราะกันขนาดนี้”จักจั่นยิ้มเเล้วจึงตอบว่า“อ๋อ อาหารของพวกข้านั้นก็คือน้ำค้างไงล่ะ”ลาจึงเข้าใจว่าเพราะจักจั่นกินเเต่น้ำค้างกันอย่างเดียว จึงได้มีเสียงที่ไพเราะกันเช่นนี้ ถ้าตนกินน้ำค้างบ้าง ตนก็คงจะสามารถร้องเพลงได้อย่างไพเราะอย่างเช่นจักจั่นอย่างแน่นอนตั้งเเต่วันนั้นเป็นต้นมาลาก็กินเเต่น้ำค้างมาตลอดทุกๆวัน ไม่แตะต้องหญ้าที่เป็นอาหาร ของตน ในไม่ช้า ลาก็ตายไปเพราะ ความหิวโหยไปนิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้อื่นอาจเป็นสิ่งที่เเย่ที่สุดสำหรับเรา

ที่มา: http://www.nithan.in.th/

       ดาวน์โหลดนิทาน PDF