foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

December 2019
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

843545
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
2066
3530
15201
804041
39504
108722
843545

Your IP: 3.231.229.89
2019-12-12 12:05

นิทานน้ำใจ024

 

ch กาน้ำชาโบราณ

เมื่อไม่นานมานี้ ที่เมืองจีน ชายชราคนหนึ่งมีกาน้ำชาโบราณเก่าแก่สูงค่า เพราะเป็นกาที่ปั้นมาจากดินชนิดพิเศษ และฝีมือช่างปั้นอันยอดเยี่ยมอายุกว่าร้อยปีเขาวางกาน้ำชาสุดที่รักไว้หัวเตียงอย่างทะนุถนอมมีอยู่คืนหนึ่ง ท่ามกลางความมืดด้วยความไม่ระวัง มืออันสั่นเทาของชายชราปัดไปโดนฝากาน้ำชาเก่าแก่กระเด็นตกสู่พื้นเขารู้สึกทั้งโกรธทั้งเจ็บใจ และเมื่อคิดว่าเมื่อทำฝากาน้ำชาแตกไปแล้ว จะเก็บตัวกาไว้ดูให้เจ็บใจทำไม คิดได้ดังนั้นเลยหยิบกาน้ำชาอันเก่าแก่ ขว้างปลิวออกไปนอกหน้าต่างรุ่งเช้า ชายชราตื่นขึ้นมาลุกลงจากเตียง เห็นฝากาน้ำชาหล่นอยู่บนรองเท้าที่ข้างเตียงโดยไม่มีอะไรแตกเสียหายแต่เมื่อได้ขว้างตัวกาน้ำชาออกนอกหน้าต่างทิ้งไปแล้วก็ยิ่งเจ็บใจจึงใช้เท้ากระทืบฝากาน้ำชาสุดที่รักจนแตกละเอียด พอตอนสาย ชายชราเดินออกไปนอกบ้าน จึงพบว่ากาน้ำชาที่ขว้างออกนอกหน้าต่างไปเมื่อคืนนั้นยังคาอยู่บนต้นไม้ไม่มีอะไรบุบสลาย..

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

บาง เรื่องนั้น ควรรอสักนิด ดูสักหน่อย ตรองสักพัก เพราะบางสิ่งบางอย่างอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นเราเข้าใจ

ความวู่วามเปรียบเหมือนปีศาจร้าย ฝึกให้ใจเย็นไว้หน่อย นั่นคือวิถีของคนฉลาด

 

ขอบคุณ คุณขจรศักดิ์ผู้แปลและเรียบเรียงภาพและเนื้อหาจาก

ดาวน์โหลดนิทานPDF