foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

April 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

112098
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
53
198
1395
109117
4087
5388
112098

Your IP: 54.161.108.58
2018-04-22 01:17

นิทานน้ำใจ034

หอยมุก กับ ม้าป่า

 

เม็ดทรายเม็ดหนึ่งหลุดเข้าไปในเนื้อในของหอยมุกตัวหนึ่ง มันรู้สึกไม่สบาย แต่ไม่สามารถไล่เม็ดทรายออกไปได้ หอยมุกไม่บ่นว่าคร่ำครวญโทษฟ้าดิน มันค่อยๆ ขับเมือกในตัวออกมาหุ้มเม็ดทรายนั้น จนในที่สุดได้กลายเป็นมุกเม็ดงามค้างคาวบินไปเกาะขาม้าป่าแล้วดูดเลือดม้า ม้าป่าตัวนั้นไม่สบาย แต่ไม่สามารถไล่ค้างคาวออกไปได้ จึงกระโดดวิ่งพล่าน มีม้าป่าไม่น้อยถูกทรมานให้วิ่งจนตาย

นักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาและพบว่า ปริมาณเลือดที่ค้างคาวดูดจากม้านั้นมีน้อยเกินกว่าจะทำให้ม้าตายได้ แต่สาเหตุที่ทำให้ม้าป่าตายนั้น เป็นเพราะความโกรธเกรี้ยวและวิ่งพล่านเรื่องของการที่ไม่ได้ดั่งใจตามความต้องการนั้นมักมีมากมาย ยามใดที่คุณประสบพบกับเรื่องที่ขัดใจ ไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ลองคิดถึงนิทานจีนเรื่องหอยมุกกับม้าป่าเรื่องนี้ ทำไมคุณจะไม่เอาเยี่ยงอย่างหอยมุก คือหาทางรับมือ ใช้หัวใจยอมรับทุกสภาวะอันไม่ได้ดั่งใจแล้วหาทางปรับเปลี่ยนให้เกิดประโยชน์ต่อเรา อย่าได้ทำเอาอย่างม้าป่า ที่ดีแต่โกรธเกรี้ยวโกรธาสุดท้ายก็ได้รับผลร้ายจากการกระทำของตนเองจงหยุดขึ้งโกรธต่อสิ่งรอบตัวที่ไม่ชอบใจฝึกรับมือกับทุกสิ่งที่ขัดใจจงปรับเปลี่ยนความทุกข์ความเจ็บปวดให้กลายเป็นเป็นบันไดสู่ความสำเร็จให้เป็นประสบการณ์ล้ำค่าในชีวิตจิตใจของคนเรานั่นจะหนักแน่นกว้างใหญ่ขึ้นได้ด้วยการเข้าใจและยอมรับความทุกข์โศกหรือเจ็บปวดเราจะค่อยๆ เรียนรู้ว่า ชั่วชีวิตของคนเราทุกคนนั้น จะต้องรับได้กับความโศกเศร้า คำกล่าวเท็จ ต้องยอมรับได้กับการกระทำอย่างขอไปที ทนได้กับการหลอกลวง ลืมได้กับการไม่ปฏิบัติตามคำมั่นสัญญาเราจะต้องเรียนรู้ ให้ช่องว่างแก่ตนเอง ฝึกใคร่ครวญพิจารณาหาข้อเท็จจริง ฝึกการรอคอย รู้วิธีจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นชีวิตของคนเรานั้น มีบ่อยครั้ง ที่สิ่งต้องการไม่ใช่เพียงการยืนหยัดต่อสู้เอาชนะแต่ยังต้องการความสง่างามของการเหลียวมองไปข้างหลังแล้วยิ้ม

ที่มา : http://www.htzddzsw.com/know/2081272.html

ปรับปรุงจากที่ส่งต่อมาโดยคุณ สุวลี. ในไลนน้ำใจไมตรี

ดาวน์โหลดนิทาน PDF

นิทานน้ำใจไมตรี 101

ตรอกหกฟุต

 

  ที่ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ชิง ( สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลางถึงรัตนโกสินทร์)ที่บ้านเกิดของรัฐมนตรีจาง ถิง อี้ แห่งเมืองถงเฉิน มณฑลอานฮุย ในระหว่างที่มีการซ่อมแซมกำแพงบ้าน เกิดมีกรณีพิพาทเรื่องที่ดินทับซ้อนกับบ้านข้างเคียง ตกลงกันไม่ได้ว่าที่ดินที่โต้เถียงกันเป็นของบ้านใครกันแน่แม่ของท่านรัฐมนตรีจึงได้เขียนจดหมาย ถึงลูกที่รับราชการอยู่ที่ปักกิ่ง อยากให้ลูกสั่งการให้ข้าราชการท้องถิ่นออกมาจัดการเรื่องนี้หลังได้รับจดหมายจากแม่แล้ว ท่านรัฐมนตรีจึงได้ตอบจดหมายถึงแม่ ความว่า   "จดหมายมาไกลเพียงเพราะเรื่องกำแพง  อย่าใจแข็งถอยสักสามฟุตจะเป็นไร  กำแพงเมืองจีนทุกวันนี้ยังยิ่งใหญ่  แต่ไฉนจึงไร้เงาจิ๋นซีฮ่องเต้"    หลังจากแม่ได้อ่านจดหมายที่ลูกส่งมา จึงตัดสินใจย้ายแนวกำแพงถอยห่างเข้ามาสามฟุต (หนึ่งเมตร) คู่กรณีตระกูลเอี้ยเมื่อเห็นว่าเหตุการณ์กลายเป็นเช่นนี้ เกิดความละอายใจขึ้นมาก็ถอยแนวกำแพงรั้วของบ้านตนร่นเข้าไปสามฟุตเช่นกันระหว่างบ้านทั้งสองจึงกลายเป็นตรอกกว้างหกฟุตที่ผู้คนใช้สัญจรได้ เหตุการณ์ดังกล่าวได้ล่วงรู้ถึงจักรพรรดิคังซีในเวลาต่อมา พระองค์ทรงประทับใจในความเอื้ออาทร และการรู้จักมีความอลุ่มอล่วยต่อกัน อยากให้เป็นแบบอย่างที่ดีของประชาชนทั่วไป  จึงทรงรับสั่งมีการสร้างหลักจารึกคำว่า "เอื้ออาทร" ไปติดอยู่ที่บริเวณปากตรอก จนกลายเป็นที่มาของ "ตรอกหกฟุต" อันโด่งดัง และกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์อยู่จนทุกวันนี้(หลักจารึกดังกล่าวได้รับการบูรณะใหม่ในปี 1999 ตัวอักษรสองตัว 禮譲 [เอื้ออาทร] ยังคงถูกจารึกอยู่เหนือซุ้มประตู)บางสิ่งที่บ้านของรัฐมนตรีจาง ถิง อี้ อาจจะหดหายไปบ้าง คือที่ดินเล็กน้อยที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ แต่สิ่งที่ได้มาคือ ความสงบสุขระหว่างเพื่อนบ้าน และชื่อเสียงความเป็นแบบอย่างที่ดีที่ลือไปไกลทั่วปฐพี     ในชีวิตของเรานั้น ความเอื้ออาทรเป็นพลังที่แข็งแกร่งไม่มีวันสูญหายเพื่อนฝูงที่รู้จักมีความเอื้ออาทรต่อกันจะเป็นมิตรภาพที่ยั่งยืน สามีภรรยาที่รู้จักอลุ้มอล่วยให้อภัยต่อกันจะอยู่คู่กันจนชั่วฟ้าดินสลาย

"ขจรศักดิ์"แปลและเรียบเรียงจากภาษาจีน. 27/7/17

ที่มา  http://www.winnews.tv/news/18364   

        ดาวน์โหลดนิทาน PDF

                              

นิทานน้ำใจ172

ลูกม้าข้ามแม่น้ำ

วันหนึ่ง แม่ม้าใช้ให้ลูกม้าบรรทุกกระสอบข้าวเปลือกไปยังโรงสีลูกม้าออกวิ่งกิ๊บก๊อบกิ๊บก่อบไปโรงสี แต่ทางไปมีแม่น้ำสายหนึ่งขวางไว้ลูกม้าเห็นลุงวัวกินหญ้าอยู่ริมแม่น้ำ ก็ถามว่าแม่น้ำลึกเท่าไร?ลุงวัวตอบว่า “น้ำตื้นแค่ท่วมโคนขาของฉันเอง” ลูกม้าดีใจมาก เตรียมจะข้ามแม่น้ำกระรอกน้อยตัวหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ตะโกนเสียงดังว่า “ข้ามไม่ได้นะ น้ำลึกท่วมหัวของฉัน”กระรอกน้อยพูดต่อว่า “เมื่อวานฉันตกลงไปในแม่น้ำเกือบจมน้ำตายแน่ะ ข้ามไม่ได้นะ”แม่ม้าพูดว่า ลองใช้สมองคิดหน่อยสิ ลุงวัวตัวโตกว่าเธอเท่าไหร่ แล้วน้องกระรอกเตี้ยกว่าเธอเท่าไรแค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าเธอจะข้ามแม่น้ำได้หรือไม่ ลูกม้าลองคิดดู ผมเข้าใจแล้วฮะ  ! หัวของลุงวัวสูงกว่าผมนิดนึง ท้องของผมสูงกว่าหัวกระรอกเมื่อยืนอยู่ด้วยกันจากนั้นลูกม้าก็วิ่งไปทดลองลุยน้ำที่แม่น้ำ แล้วพบว่าน้ำที่ลึกสุด สูงเพียงถึงแค่ติดท้องของเขา  แล้วเขาก็ข้ามแม่น้ำไปได้

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

เมื่อเจอกับปัญหาให้คิดให้มากๆ หน่อย แล้วลองทำดู จึงจะทำให้เราเป็นคนที่ฉลาดขึ้นและเก่งขึ้นได้

          ที่มา จากหนังสือนิทาน 宝宝早期教育彩图书库

          ผู้ประพันธ์  张志伟 จางจื้อเหว่ย

        ที่มา http://chinese2u.blogspot.com/2010/02/blog-post_2275.html?m=1

 

ดาวน์โหลดนิทาน PDF