foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

July 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

136105
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
264
272
869
131977
6231
8400
136105

Your IP: 54.224.60.122
2018-07-17 21:21

นิทานน้ำใจ112

อีสป 156 หมาป่ากับนกกระสา (Wolf and crane)

        กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ขณะที่หมาป่าตัวหนึ่งกำลังกินสัตว์เป็นอาหารอยู่นั้น กระดูกก็เข้าติดอยู่ในลำคอของหมาป่า ทำให้ไม่สามารถที่จะกลืนอะไรได้ และรู้สึกเจ็บปวดมาก หมาป่าจึงวิ่งไปมา และหาสิ่งที่จะมาบรรเทาอาการเจ็บปวด หมาป่าพยายามขอให้สัตว์อื่น ช่วยเอากระดูกออกจากลำคอของมัน “ข้าสามารถให้ได้ทุกสิ่ง” หมาป่าพูด “หากใครเอากระดูกออกจากคอของข้าได้” ในที่สุดก็มีนกกระสาตัวหนึ่งยอมช่วยหมาป่านกกระสาบอกให้หมาป่าอ้าปากกว้างๆแล้วใช้คอที่ยาวของตัวเองล้วงลงไปในลำคอของหมาป่าจากนั้น นกกระสาก็ใช้จงอยปาก คาบกระดูกที่ติดอยู่ในคอของหมาป่าออกมาได้ “ท่านจะให้อะไรเป็นสิ่งตอบแทนแก่ข้า” นกกระสาถาม หมาป่าเจ้าเล่ห์ ยิ้ม และพูดว่า “จงรู้เอาไว้  เมื่อเจ้าเอาหัวของเจ้าเข้าไปอยู่ในปากของข้า แล้วข้าไม่งับกัดหัวของเจ้านั้น  ก็คือรางวัลอันยิ่งใหญ่สำหรับตัวเจ้าแล้ว”

 นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “ผู้เลวทรามไม่รู้จักความกตัญญูรู้คุณ”

นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานของกรีกโบราณอายุกว่าสองพันปี ซึ่งมีเค้าเรื่องคล้ายคลึงกับเรื่อง “นกหัวขวาน

 

กับราชสีห์” ในนิทานชาดก ตอนชวสกุณชาดก

ที่มา http://funtales4u.blogspot.com/2011/06/wolf-and-crane.html

 

ดาวน์โหลดนิทาน PDF