foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

นิทาน น้ำใจไมตรี

ปฏิทิน

July 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31

Facebook Page

แผนที่ตั้ง

สถิติผู้เยี่ยมชม

136083
วันนี้
เมื่อวานนี้
สัปดาห์นี้
สัปดาห์ที่แล้ว
เดือนนี้
เดือนที่แล้ว
ทั้งหมด
242
272
847
131977
6209
8400
136083

Your IP: 54.224.60.122
2018-07-17 21:14

นิทานน้ำใจ010

th ตาอินกับตานา

 

 

           ตานากับตาอิน  บ้านแกอยู่ริมทะเล  แกเป็นเพื่อนกัน  แกเคยไปหาปลาตามชายทะเลด้วยกันเสมอ แต่หาปลาได้น้อยไม่พอกิน ถ้าวันไรใครหาได้มาก คนนั้นก็ได้กินอิ่ม ถ้าได้น้อยก็กินไม่อิ่ม

อยู่มาวันหนึ่งเมื่อถึงเวลาจะไปหาปลา  ตานาพูดกับตาอินว่า "เพื่อนเอ๋ยเพื่อน ธรรมเนียมที่เคยนั้น เราเลิกเสียเถิด เรามาสัญญากันเสียใหม่จะดีกว่า คือถึงเวลาจะไปหาปลาเมื่อไรก็ให้แยกทางกันเสีย ว่าใครชอบจะไปทางเหนือทางใต้ หรือทางน้ำลึกน้ำตื้นอย่างไรก็ตามใจ แล้วแต่จะตกลงกันเมื่อเวลาที่จะไป  ถ้าได้ปลามาแล้วก็มาแบ่งปันกัน" ตาอินก็เห็นชอบด้วยจึงว่า "ดีแล้วที่แกว่า ชอบใจที่สุด"    

เมื่อตานากับตาอินพูดกันตกลง/แล้ว  ตาอินที่ชอบไปหาทางน้ำตื้น ก็ไปหาปลาตามชายหาดทรายและในคลอง  ตานาก็ไปหาปลาที่ทะเลน้ำลึกๆ  หาไปๆ ตานาก็เอาสวิงช้อนได้ปลาฉลามใหญ่ตัวหนึ่งแล้ว ก็กลับบ้าน ฝ่ายตาอินไปหาปลา วันยังค่ำ ไม่ได้ปลาสักตัวเดียว  พอเวลาเย็นก็กลับมาบ้าน

ตานานั่งคอยอยู่ พอเห็นตาอินกลับมามือเปล่าจึงถามว่า  "เพื่อนได้ปลากี่ตัว?" ตาอินจึงว่า "ไปวันนี้ไม่ได้ปลาเลย"  ตานา หัวเราะแล้วจึงว่า "ไปทั้งวันจะหาปลาสักตัวเดียวก็ไม่ได้  ฉันไปครู่เดียว ได้ปลาฉลามใหญ่มาตัวหนึ่ง ปลาตัวนี้ฉันจะให้แก ครึ่งหนึ่ง แต่ฉันจะเอาข้างหัว แกต้องเอาข้างหาง

พอตานาว่าเท่านั้น ตาอินก็โกรธ  จึงว่า "ฉันจะเอาข้างหัว แกต้องเอาข้างหาง ตานาจึงว่า " ฉันเป็นผู้หาปลามาได้  ฉันจึงจะเอาข้างหัว แกหาปลาไม่ได้  ฉันจะให้ข้างหาง ว่าอย่างนี้จะถูกหรือผิด?" ตาอินจึงว่า "ว่าอย่างนั้นก็จริงอยู่ แต่เดิมทำไม  จึงไม่พูดอย่างนี้ เป็นแต่สัญญากันว่าหามาได้แล้วก็แบ่งกันเท่านั้น ทีเมื่อได้ปลามาแล้ว จะมาว่าคนนั้นได้ข้างหัวคนนี้ได้ข้างหาง อย่างนั้นอย่างนี้ ไม่ยอม" ตานากับตาอินโต้เถียงกันไปมา 
ไม่ตกลงกัน

ฝ่ายตาอยู่ไปซื้อกระดาษ จะทำว่าวขาย เดินมาทางนั้น ตานากับตาอินกำลังเถียงกันวุ่นวาย พอเห็นตาอยู่ถือกระดาษเดินมา ก็ดีใจ เชิญตาอยู่ขึ้นมาบนเรือนแล้วบอกเรื่องที่โต้เถียงกันนั้น  ให้ตาอยู่ช่วยตัดสิน

ตาอยู่จึงว่า "ถ้าจะให้ฉันตัดสินจริงๆ แล้ว ต้องเชื่อฟังคำของฉันทุกอย่าง" ตานากับตาอิน  ก็รับว่าจะเชื่อฟังคำทุกอย่าง ตาอยู่เอามีดตัดปลานั้นออก ๓ ท่อน แล้วบอกว่า “ ให้ตานาได้ข้างหัวเพราะเขาเป็นผู้หามาได้ ส่วนตาอินนั้นให้ข้างหาง  ฉันเป็นผู้ตัดสินได้ตรงกลาง"

พอตาอยู่ว่าอย่างนั้น ตานากับตาอินจะไม่ยอมก็ไม่ได้ เพราะได้พูดไว้แล้วว่าจะเชื่อฟังคำของตาอยู่ทุกอย่าง ก็ต้องให้ตาอยู่ได้ข้างกลาง แล้วจึงคิดได้ว่า "เราไม่ควรทำอย่างนี้เลย แบ่งปันให้กันดีๆ ก็จะแล้วกัน นี่ตาอยู่มาเอาปลาตรงกลางไปกินเสียเปล่าๆ แล้วเอาพุงปลาไปด้วย"

ตั้งแต่นั้นมา  เมื่อตานากับตาอินไปหาปลามาได้  ก็แบ่งกันกินเป็นปรกติ ไม่โต้เถียงกันอย่าง
แต่ก่อนอีกเลย

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

การอยู่ร่วมกันโดยสันตินั้น ไม่ควรจะเห็นแก่เรื่องความไม่เท่าเทียมเล็กๆน้อยๆที่จะทำลายมิตรภาพ

 

นิทานไทยเรื่องตาอินกะตานานี้ มีเค้าเรื่องมาจากนิทานอินเดียเรื่องทัพพปุปผชาดก (ธรรมบทภาค ๕ )  เกี่ยวกับโทษของการโต้เถียงกัน  (นากแบ่งปลา)

เรียบเรียงจาก " แบบเรียนเร็ว สำหรับเรียนหนังสือไทย เล่ม ๑ พระนิพนธ์สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ) พิมพ์ครั้งแรก ร.ศ. ๑๐๘.พ.ศ. ๒๔๓๓

ดาวน์โหลดนิทาน PDF